بنام او که فریادها را میشنود

متنفرم

sokootdarghorbat — Fri, 15 Aug 2008 17:24:35 GMT

متنفرم

اگر اشک ها نمی بود داغ سینه ها

سرزمین وداع را می سوزاند

کسی را که خیلی دوست داری همیشه زود از دستش میدهی

پیش از آن که خوب نگاهش کنی مثل پرنده ای زیبا بال می گیرد

هنوز بعضی از حرف هایت را به او نگفته بودی

هنوز همه لبخندهای خود را به او نشان نداده بودی

همیشه این گونه بوده است کسی را که از دیدنش سیر نشده ای

زود از دنیای تو می رود .

امشب تمام گذشته ام را ورق زدم :

پر از لحظه های سیاه ، لحظه های داغ و پرالتهاب بی قراری ، دلتنگی

افسرده ، خاموشی ، سکوت ، اشک ، سوختن .... چیزی نیافتم .

دلم به درد می آید وقتی سرنوشت را به نظاره می نشینم

کاش می شد سرنوشت را با آن روزهای شیرین عجین کرد

نفرین به بودن وقتی با درد همراه است .

من از قصه زندگی ام نمی ترسم من از بی تو بودن و به یاد تو زیستن

و تنها از خاطرات گذشته تعذیه کردن می ترسم .

زندگی ام در اوج جوانی بین شب و روزهایی است که باید بهترین

سال های زندگی ام باشد ، چنان به هم گره خورده است

که منجر به نابودی همه جانبه ام می شود .

ای کاش می تونستم از دستت فرار کنم

به چه زبانی بهت بگم ازت بدم میاد تو رو خدا دیگه دنبالم نیا

دلم هوس لحظه معراج روح را کرده است

دست تو ، سایه تو همیشه بر سر آدم ها قدرت نمایی می کند

تا آدم ها خلق میشن تو موجود نفرت انگیز هم به دنیا میای

دلم می خواهد تمام بغض هایم را جمع کنم

و با تمام وجود و تمام اشک هایم بگویم

آرزو

sokootdarghorbat — Fri, 15 Aug 2008 17:23:53 GMT

آرزو

از یک عاشق شکست خورده پرسیدم:

بزرگ ترین اشتباه؟ گفت عاشق شدن

گفتم بزرگ ترین شکست؟ گفت شکست عشق

گفتم بزرگترین درد؟ گفت از چشم معشوق افتادن

گفتم بزرگترین غصه؟ گفت یک روز چشم های معشوق رو ندیدن

گفتم بزرگترین ماتم؟ گفت در عزای معشوق نشستن

گفتم قشنگ ترین عشق؟ گفت شیرین و فرهاد

گفتم زیبا ترین لحظه؟ گفت در کنار معشوق بودن

گفتم بزرگترین رویا؟ گفت به معشوق رسیدن

پرسیدم بزرگترین ارزوت؟ اشک تو چشماش حلقه زدو با نگاهی سرد گفت: ( مرگ)

ساحل دریا

sokootdarghorbat — Fri, 15 Aug 2008 17:23:11 GMT

ساحل دریا

تو چشاش حلقه ي عشقه توي قلبش غم دنيا

منتظر به راه مي ياره تا بياد امروز و فردا

باورش نمي شه عشق و همه دنياش زير ابه

تنها مونده توي ساحل زندگي براش عذابه تنها يي براش عذابه

خاطرات لب دريا ديگه از يادش نمي ره

همه دنياش زير اب و خودشم به غم اسيره

دست اين رحم زمونه عشفشو برده به دريا

حالا از خودش ميپرسه ميادش آياوآيا

عاشقي که تنها باشه توي دنيا نميمونه

دل عاشق رو شکستن شده کار اين زمونه

خاطرات لب دريا ديگه از يادش نميره

همه دنياش زير اب و خودشم به غم اسيره

هرگز از يادش نميره

از غم دوريش ميميره

از غم دوري ميميره

ديگه از يادش نميره

از غم دوريش ميميره...........

خواهم مرد

sokootdarghorbat — Fri, 15 Aug 2008 17:21:38 GMT

خواهم مرد

بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

مثل یک بیت ته قافیه ها خواهم مرد

تو که رفتی همه ثانیه ها سایه شدند

سایه در سایه این ثانیه ها خواهم مرد

شعله های بی تو ز بی رنگی دریا گفتند

موج در موج در این خاطره ها خواهم مرد

گم شدم در قدم دوری چشمان بهار

لحظه دیدار نزدیک است

sokootdarghorbat — Tue, 06 May 2008 19:42:44 GMT

لحظه دیدار نزدیک است

باز من دیوانه ام مستم

باز میلرزد دلم دستم

باز گویی در جهان دیگری هستم

های نخراشی به غفلت گونه ام را تیغ

های نپریشی صفای زلفکم را دست

و آبرویم را نریزی دل

ای نخورده مست

غروب

sokootdarghorbat — Tue, 06 May 2008 19:20:18 GMT

غروبی بود

غروبی دلپذیر و ما تنها

کنار برکه های آب

میان دامن مهتاب

درون دستهای ساحلی تبدار می رفتیم

و میگفتیم از دیروز از امروز از آینده از فردا

غروبی تلخ و غمگین است و من اکنون

به یاد آن غروب آن شب

کنار آبشاری نغمه خوان بنشسته ام خاموش

و مرغ شب برایم قصه می گوید

تولدت مبارک

sokootdarghorbat — Wed, 16 Apr 2008 07:24:30 GMT

دختر ماه اسفند ، پری اشك و لبخند
آیینه ی پرستش ، قداست یه سوگند

نقاشی قشنگه ، دستای آفرینش
وای كه چه چیزی چیده ! دستای خوشه چینش

تو باغ سبز چشمات ، شعله جوونه كرده
خورشید تن طلایی ، پیش تو سیب زرده

آدمكای برفی ، می ترسن از نگاهت
ستاره ها می سوزن ، تو چشمای سیاهت

تو اومدی و بازم ، جاده تو رُ قدم زد
لالایی قدمهات ، خواب گل بهم زد

گل من گوش کن

sokootdarghorbat — Thu, 13 Mar 2008 21:52:29 GMT

گلدونت برات ميخونه

تو كدوم باغ قصه ريشه هات زده جوونه

ميدونم وسعت گلدون واسه تو كوچيك و تنگ بود

با تموم سادگيهاش واسه من اما قشنگ بود

گل من رفتي و گلدون ميخونه برات هنوزم

تو به آرزوت رسيدي ، باغ خوشبختي مبارك

اما گاهي من مي ترسم كه تو اونجا خوش نباشي

نكنه غصه بياد گل من پژمرده باشي

گل من خبر نداري دل گلدونت ميگيره

اگه تو پژمرده باشي گلدونت برات ميميره

گل من نگو كه اونجا دل تو برام ميگيره

گل من نگو شكستي گلدونت برات بميره

نكنه لگد شه ساقت زير پاي هر غريبه

ساده دل نباش گل من ، كه دنيا پر از فريبه

نكنه يه وقت شكستي آخ داره اشك هام ميريزه

sokootdarghorbat — Fri, 07 Mar 2008 16:15:18 GMT

گفتی نمی خواهی که دریا را بلد باشی

اما تو باید خانه ی ما را بلد باشی

یک روز شاید در تب توفان بپیچندت

آن روز باید ! راه صحرا را بلد باشی

بندر همیشه لهجه اش گرم و صمیمی نیست

باید سکوت سرد سرما را بلد باشی

یعنی که بعد از آنهمه دلدادگی باید

نامهربانی های دنیا را بلد باشی

شاید خودت را خواستی یک روز برگردی

باید مسیر کودکی ها را بلد باشی

یعنی بدانی " ...مرد در باران " کجا می رفت

یا لااقل تا " آب - بابا " را بلد باشی

حتی اگر آیینه باشی، پیش آدم ها

باید زبان تند حاشا را بلد باشی

وقتی که حتی از دل و جان دوستش داری

باید هزار آیا و اما را بلد باشی

من ساده ام نه؟ ساده یعنی چه؟... نمی دانم

اما تو باید سادگی ها را بلد باشی

یعنی ببینی و نبینی!...بشنوی اما...

یعنی... زبان اهل دنیا را بلد باشی

چشمان تو جایی است بین خواب و بیداری

باید تو مرز خواب و رویا را بلد باشی

بانوی شرجی! خوب من! خاتون بی خلخال!

باید زبان حال دریا را بلد باشی

زنگ النگوهات را تهران نمی فهمد

ای کاش رسم آن طرف ها را بلد باشی

دیروز یادت هست؟ از امروز می گفتم

امروز می گویم که فردا را بلد باشی

گفتی :" وجود ما معمایی است...." می دانم

اما تو باید این معما را بلد باشی

هم اتاقی

sokootdarghorbat — Thu, 28 Feb 2008 19:11:18 GMT

هم اتاقی

هم اتاقی برس به دادم

اونی که دل و دیتو رو برده

خیلی وقته نکرده یادم

هم اتاقی

هم اتاقی ببین چگونه

سیل اشکم شده رونه

درد جان سوزم و جز تو

به خدا هیچکی نمیدونه